Bouwmaterialen, boten. Én, ja echt: neushoorns. Bij Hoogland Transport vervoeren ze het allemaal. Op bezoek in Bunschoten-Spakenburg, waar hard werken en plezier hebben samengaan. “Geregeld wanen we ons hier in een circus.”
Mike Herlé (36) is al een poosje enthousiast aan het vertellen over zijn werkzaamheden bij Hoogland Transport, als de aandacht gaat naar een straatnaambordje, pal boven zijn hoofd. ‘Circus Hoogland’ staat erop. Prompt krult een glimlach om de mondhoeken van de man, die sinds 2020 eigenaar is van het gerenommeerde transportbedrijf. “Er is hier elke dag heel veel te beleven, saai is het zelden, je weet soms niet wat je meemaakt”, zegt hij dan. “Geregeld wanen we ons hier in een circus.”
Herlé is aangeschoven in de directiekamer van de firma, die lang gevestigd was in Amersfoort, maar nu alweer enige tijd Bunschoten-Spakenburg als standplaats heeft. Hij vindt het, zegt hij, mooi om te verhalen over het bedrijf dat in 1928 startte met kolenvervoer en later uitgroeide tot specialist in het vervoeren en plaatsen van onder meer bouwmaterialen, containers, units en constructies, zelfs op moeilijk bereikbare locaties. Daarover zo meer. Eerst de vraag over dat ‘circus’. Of, beter, over de hectiek die zijn vak met zich meebrengt. Hoe is het om, zoals hij, wekelijks eindeloos veel uren te draaien? Wat drijft je om, zoals hij, ook in de weekenden meer dan eens stug door te werken?
“Passie”, antwoordt hij dan resoluut. “De transportwereld is míjn wereld, voel me er helemaal in thuis. En, ja, het is best vaak aanpoten. Zeker nu, in een tijd dat deze branche zo volop in ontwikkeling is op allerlei gebieden. Maar het is vooral ook fantastisch om ervoor te zorgen dat vrachten van A naar B worden vervoerd in heel Nederland en soms ook daarbuiten, dat klanten blij met je zijn. Als zij ons complimenteren voor onze goede service - en dat gebeurt gelukkig heel vaak - dan beseffen we weer waarom we dit werk doen. Ik zou me geen leven kunnen voorstellen zonder de transportwereld.”
Moeiteloos ziet Herlé, woonachtig in het Utrechtse dorp Hoogland, de beelden van de piepjonge Herlé weer voor zich. Spontaan herinnert hij zich dan hoe hij als jochie van amper zes jaar ‘op de vrachtwagen’ stapte, samen met oom Hans, die nog altijd chauffeur is. Als vanzelf denkt hij dan aan die ontelbare ritjes die ze met elkaar maakten, kriskras door Nederland. En, natuurlijk, aan die momenten dat hij als 15-jarige zelf voor het eerst achter het stuur kroop, ergens op een verlaten industrieterrein. Met oom Hans als mentor naast zich, uiteraard. “Je hebt jongens die als kind nog geen idee hebben wat ze later willen worden”, stelt Herlé, kort nadat hij zijn bezoek van een drankje heeft voorzien. “Ik heb daar nooit over getwijfeld. Van jongs af aan wist ik: ik word vrachtwagenchauffeur. De vrijheid, het avontuur, de magie van zo’n grote wagen mogen besturen; het sprak me allemaal aan. Geen haar op mijn hoofd die iets anders wilde dan dat.”
In die zin leeft hij nu zijn droom, als eigenaar van Hoogland Transport, dat over een modern pand beschikt in Bunschoten-Spakenburg. Nou ja, vanzelf is het allemaal niet gegaan natuurlijk. Herlé geeft het onomwonden toe. Nadat hij als jonge chauffeur eerst een paar jaar in loondienst had gewerkt, werd hij als 23-jarige min of meer gedwongen beter ‘eigen rijder’. Eenvoudigweg omdat de banen in 2013 niet voor het oprapen lagen. Herlé, schamperend: “Kun je je nu amper nog voorstellen, toch?” Dat eigen rijder-zijn werd evenwel zo’n groot succes, dat hij zijn wagenpark al snel zag groeien van één naar vier vrachtwagens. Waarna hij vervolgens deels eigenaar werd van Hoogland Transport. En inmiddels zwaait hij daar, nadat hij de toenmalige mede-eigenaar had uitgekocht, alweer zo’n zes jaar in zijn eentje de scepter. “Deze rol is een heel andere dan zelf achter het stuur zitten”, erkent hij. “Planning, personeelsbeleid, administratie; er komen een hoop andere zaken bij kijken. Toch voel ik me bevoorrecht. Er werken hier tien gedreven chauffeurs, onze klantenkring is trouw, we beschikken over dertien hypermoderne vrachtwagens en gelukkig kom ik er zelf ook nog weleens aan toe om een ritje te maken.” Met een lach: “Dat blijft toch het allermooiste.”
Praat met Herlé en automatisch gaat het over zijn belevenissen namens Hoogland Transport, dat zowel open als gesloten trailers heeft, veel voor de bouw werkt en daarnaast speciale klussen doet. Te denken valt hierbij aan het hijsen van bijvoorbeeld jacuzzi’s, tuinhuisjes of boten. Al kan het, weet de Hooglander, altijd ‘nóg gekker’. Neem die keer dat hij een belletje ontving vanuit Dierenpark Amersfoort. Of hij en/of zijn collega’s er misschien iets voor voelden om een neushoorn naar een andere dierentuin te verhuizen? Even later vonden hij en een chauffeur zich vervolgens terug in het verblijf van de reusachtige grijze gevaarten. “Dan sta je wel even te kijken, hoor, als die kooi met daarin een neushoorn op de vrachtwagen wordt gehesen”, blikt hij terug. “Het dier was weliswaar onder narcose en zat goed vast gegrendeld. En toch: een neushoorn vervoeren is toch net wat anders dan een treinrails of een speedboot op de afgesproken bestemming afleveren. Maar mooi was het. Een avontuur.”
Feilloos tekent het de bedrijfscultuur bij Hoogland Transport. Hard werken en werkplezier gaan er, weet Herlé, hand in hand. Vraag het de werknemers, die de week er vrijdags traditioneel afsluiten met een (alcoholvrij) biertje. Vraag het de bezoekers van de zogenoemde Highland Bar, die gevestigd is op een van de trailers en die voor speciale evenementen meer dan eens wordt geposteerd op plekken in Nederland, zoals onlangs nog in het Brabantse Gilze. Herlé: “In dat rijdbare café drinken we gezellig een drankje met mensen uit de sector.” Hij vervolgt: “Het kleinschalige maakt ons bedrijf tot het saamhorige en gemoedelijke bedrijf dat we zijn. Ik hoef niet per se te groeien, liever niet zelfs. De informele werksfeer, waarbij elke chauffeur zijn eigen wagen heeft, zorgt ervoor dat iedereen begaan is met het reilen en zeilen hier. Ik ben content met hoe het nu gaat. Al heb ik heus nog wensen: ik zou er graag nog één of twee chauffeurs bij willen hebben.”
Diegenen zouden in dat geval terecht-komen bij een firma waar schadepreventie hoog in het vaandel staat. Herlé herhaalt het deze najaarsmiddag enige malen. Alle vrachtwagens van Hoogland Transport zijn voorzien rijassistentiesystemen, die ongelukken moeten helpen voorkomen. Sensoren aan de zijkant van de vrachtwagens signaleren fietsers en voetgangers in de dode hoek en waarschuwen de chauffeur met signalen bij het afslaan. En omdat elke chauffeur als gezegd zijn eigen wagen heeft, ervaart Herlé dat de chauffeurs daardoor vaak ook nóg zuiniger zijn op hun wagen. “Ik vind het heel belangrijk dat de chauffeurs veilig hun werk kunnen doen, ook als de druk hoog is”, zegt de Hooglander, die namens zijn bedrijf fanatiek sponsor is van voetbalclub IJsselmeervogels uit het dorp. “Ik durf te zeggen dat ze hier veilig de weg op gaan, al kun je een schade uiteraard nooit helemaal voorkomen.”
Eén ding is zeker: Herlé zal zich de komende jaren naar hartenlust blijven inzetten om zijn klanten tevreden te houden. Bouwmaterialen, boten en, ja, zelfs neushoorns; hij en zijn collega’s vervoeren ze met nooit aflatende passie. “De hectiek en onvoorspelbaarheid van hoe een dag gaat lopen maken dit werk het mooiste werk op aarde”, besluit hij. Met een grijns: “Inderdaad, Circus Hoogland.”